Sznury muchowe/ Linki muchowe

Nadszedł czas by odpowiedzieć na pytania, które zostały postawione we wpisie Zestaw do metody muchowej.

Przypomnijmy je sobie:

  • Gdzie jest ciężarek?
  • Jak tym rzucać skoro nie ma obciążenia?
  • Jak to lata skoro muszka jest taka mała i leciutka?

Pytania dotyczą bezpośrednio wykonywania rzutów zestawem muchowym.

Otóż właśnie sznur muchowy jest odpowiedzialny za rzuty. Narzędzie to umożliwia podanie muchy na pożądaną odległość. Nie jest to jedyna funkcja sznura, ale o tym kiedy indziej. Teraz skupimy się na kategoryzacji sznurów.

Pierwsze kryterium podziału

Klasyfikacja AFTM od 1 do 12, tak samo jak wędki i kołowrotki. Na podstawie tego kryterium dopasowujemy sznur do zestawu. Na zdjęciu znajdziecie przykład oznaczenia.

Drugie kryterium podziału

Budowa sznura (kształt) i tu dwa najważniejsze rodzaje:

  • DT (Double Taper) – koniczny z obu stron.
  • WF (Weight Forward) – zakończony z jednej strony głowicą.

Widać to z grubsza na rysunku 🙂

Powyższe sznury są najczęściej spotykane i stosowane. Na początku przygody z metodą muchową spotkacie się właśnie z nimi. Są jeszcze inne sznury, nazwijmy je “specjalistycznymi”, pojawią się one w naszym poradniku na późniejszym etapie ;-).

Trzecie kryterium podziału

Zachowanie w wodzie (Pływalność):

  • Pływające (F) (Floating)
  • Bardzo wolno tonące – neutralne (I) (Intermediate)
  • Tonące (S) (Sinking) – ten parametr jest stopniowany od 1 do 6. Stopnie określają szybkość tonięcia linki w metrach na sekundę.
Na zdjęciu znajdziecie przykład oznaczenia.

Tyle informacji o sznurach na początek to i tak bardzo dużo. Będziemy wracać do tematu, kiedy przyjdzie czas na prezentację budowania zestawów do wszystkich odmian metody muchowej.